Nie tylko Royal Oak. Historia ośmiokątnych zegarków od lat 20. XX wieku do dziś

Ośmiokątne koperty i lunety od niemal stu lat przyciągają uwagę miłośników zegarków. Początkowo ich nietypowa geometria wynikała zarówno z potrzeb konstrukcyjnych, jak i panującej mody. Prawdziwą popularność przyniosły im jednak lata 70. i kultowy Audemars Piguet Royal Oak, którego znakiem rozpoznawczym stała się ośmiokątna luneta. Dlaczego motyw ośmiokąta stał się symbolem sportowej elegancji i do dziś inspiruje producentów zegarków z różnych półek cenowych?
Na skróty
- Kiedy zegarki przestały być okrągłe?
- Kiedy pojawiły się zegarki z ośmiokątną kopertą?
- Hermetyczny funkcjonalizm: Rolex Oyster (1926)
- Estetyka art déco i pierwsze modele eleganckie
- Powrót mody na ośmiokątne koperty i lunety
- Wizja Géralda Genty i „strukturalna szczerość” – Audemars Piguet Royal Oak
- Architektura warstwowa – Girard-Perregaux Laureato
- Współczesne zegarki z motywem ośmiokąta
- Dlaczego ośmiokąt nadal przyciąga uwagę?
Kiedy zegarki przestały być okrągłe?
Przez wiele stuleci dominującym kształtem koperty zegarka był okrąg. Wynikało to w dużej mierze z konstrukcji zegarków kieszonkowych, które przez długi czas wyznaczały kierunek rozwoju zegarmistrzostwa. Okrągła forma była praktyczna, dobrze odpowiadała budowie mechanizmu i nie sprawiała większych problemów konstrukcyjnych.
Zmiana sposobu myślenia o kształcie zegarka nastąpiła wraz z upowszechnieniem się modeli naręcznych. Kiedy okazało się, że zegarka nie trzeba nosić w kieszeni, lecz można wygodnie przypiąć go do nadgarstka, przed projektantami otworzyły się zupełnie nowe możliwości.
Zegarek przestał być przedmiotem ukrytym w kieszeni, wyjmowanym jedynie po to, aby sprawdzić godzinę. Stał się widocznym elementem ubioru, a tym samym również ozdobą. Skoro zaś miał pełnić funkcję dekoracyjną, dlaczego koniecznie musiał pozostawać okrągły?
To pytanie pobudziło wyobraźnię projektantów. Już na początku XX wieku zaczęły pojawiać się zegarki naręczne o coraz bardziej zróżnicowanych kształtach kopert. Obok klasycznych okrągłych modeli można było zobaczyć zegarki prostokątne, kwadratowe czy tonneau, czyli z kopertami przypominającymi beczułkę.
Kiedy pojawiły się zegarki z ośmiokątną kopertą?
Dzisiaj na hasło „zegarek z ośmiokątną kopertą” wielu miłośnikom zegarmistrzostwa zapewne od razu przychodzi na myśl kultowy Audemars Piguet Royal Oak. Trudno się temu dziwić.
Zaprezentowany w 1972 roku model stał się jedną z najważniejszych ikon zegarkowego wzornictwa, a jego charakterystyczna ośmiokątna luneta jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów projektu.
Być może zaskoczy Was jednak fakt, że historia ośmiokątnych zegarków wcale nie zaczęła się w latach 70. XX wieku. Ich początki sięgają znacznie wcześniejszego okresu.
Już w latach 20. XX wieku pojawiały się zegarki o wielokątnych kopertach, w tym konstrukcje wykorzystujące motyw ośmiokąta. Z jednej strony było to związane z popularnością stylu art déco, w którym chętnie wykorzystywano geometryczne formy, wyraziste linie i symetryczne kompozycje.
Nie bez znaczenia pozostawały jednak również względy techniczne. W tym okresie producenci coraz intensywniej pracowali nad rozwiązaniami, które miały lepiej chronić mechanizmy zegarków naręcznych przed wilgocią i wodą. Eksperymentowano z konstrukcją kopert, sposobami mocowania dekli oraz uszczelniania szkła i koronki.
Wielokątne formy pojawiały się więc w czasach, gdy projektanci poszukiwali zarówno nowych rozwiązań stylistycznych, jak i konstrukcyjnych. Nie oznacza to jednak, że sam ośmiokątny kształt zapewniał większą wodoszczelność. Decydujące znaczenie miała przede wszystkim budowa całej koperty i sposób jej uszczelnienia.
Hermetyczny funkcjonalizm: Rolex Oyster (1926)
Chociaż design, elegancja i panujące trendy modowe miały duży wpływ na kształt zegarkowych kopert, tak naprawdę impulsem do zastosowania geometrii ośmiokąta nie była wyłącznie moda.
W tamtych czasach konstruktorzy zaczęli zastanawiać się, jakie rozwiązania techniczne mogłyby skutecznie chronić mechanizm zegarka przed niszczącym działaniem wody, wilgoci i pyłu. Jedno z takich rozwiązań pojawiło się w 1926 roku za sprawą Hansa Wilsdorfa, założyciela marki Rolex.
To właśnie wtedy światło dzienne ujrzała koperta Oyster, której zadaniem była ochrona mechanizmu przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych, w tym wody, wilgoci i pyłu. Opatentowana konstrukcja opierała się na gwintowanym deklu, zakręcanym pierścieniu mocującym szkło oraz zakręcanej koronce.
Ale dlaczego wybór padł na ośmiokąt?
Być może nie każdy wie, że wczesne zegarki Rolex Oyster wcale nie musiały mieć klasycznej, okrągłej koperty. Występowały również modele o kopertach poduszkowych oraz z wielokątnymi elementami obudowy, w tym ośmiokątnymi.
W przypadku wczesnych konstrukcji Oyster wielokątne elementy koperty mogły mieć również znaczenie praktyczne, ułatwiając chwytanie i dokręcanie poszczególnych części odpowiednimi narzędziami. Sama ośmiokątna forma nie gwarantowała jednak wodoszczelności. Decydowały o niej przede wszystkim gwintowane połączenia i rozwiązania uszczelniające zastosowane przez Rolexa.
Wytrzymałość koperty Oyster zademonstrowano w październiku 1927 roku, gdy brytyjska pływaczka Mercedes Gleitze podjęła próbę przepłynięcia kanału La Manche, znaną jako Vindication Swim. Towarzyszył jej zegarek Rolex Oyster zawieszony na szyi. Choć pływaczka nie ukończyła tej próby, zegarek przetrwał ponad dziesięć godzin w zimnej wodzie, zachowując sprawność.

Jeden z wcześnych wariantów modelu OLYSTER z kopertą ośmiokątną (https://www.vintage-paris.com/))
Estetyka art déco i pierwsze modele eleganckie
Ale względy inżynieryjne nie były jedynym powodem pojawienia się nowych kształtów kopert. W końcu nie wszyscy właściciele zegarków byli miłośnikami pływania. Dla większości z nich, oprócz odporności na wodę, zdecydowanie większe znaczenie miał elegancki, gustowny i stylowy wygląd.
Zmiany we wzornictwie zegarków pojawiły się wraz z rozwojem nowego nurtu artystycznego, znanego pod nazwą art déco. To właśnie on sprawił, że projektanci zaczęli odchodzić od tradycyjnych kształtów, w tym klasycznego koła. Odrzucono płynne, secesyjne linie, a ich miejsce zajęły geometria i ostrzejsze krawędzie.
Jednym z ciekawszych przykładów tego trendu był Cartier Ceinture (1927). Ten elegancki zegarek otrzymał spłaszczoną, ośmiokątną kopertę z charakterystyczną koronką wkomponowaną w jej krawędź. Dzięki temu nie zaburzała ona czystej, geometrycznej linii zegarka.
Śladem Cartiera poszli również inni producenci. W latach 20. i 30. XX wieku powstawały liczne damskie i męskie zegarki koktajlowe o ośmiokątnych kopertach. Można było wśród nich znaleźć także wczesne złote modele damskie marki Rolex, które doskonale wpisywały się w ówczesną modę.

Pierwszy Cartier Ceinture pojawił się na rynku już w 1927. Tutaj model z lat 70. XX wieku. (https://loupethis.com/)
Powrót mody na ośmiokątne koperty i lunety
Ośmiokątne koperty z okresu dwudziestolecia międzywojennego były prekursorami, a jednocześnie fundamentem tego, co miało wydarzyć się kilka dekad później. Przykłady zegarków z tamtych czasów pokazały konstruktorom, że tego typu kształt nie tylko się sprawdza, ale może również efektownie wyglądać na nadgarstku, zachowując przy tym swoją funkcjonalność.
Kolejny boom na zegarki o ośmiokątnych kopertach i lunetach nastąpił w latach 70. XX wieku, wraz z pojawieniem się luksusowych zegarków sportowych ze zintegrowaną bransoletą. Na czele tego trendu znalazły się takie modele jak Audemars Piguet Royal Oak (1972) czy Girard-Perregaux Laureato (1975).
Dlaczego jednak właśnie w latach 70., a nie wcześniej czy później, pojawiło się tak duże zainteresowanie zegarkami o nietypowych, geometrycznych kształtach?
Wynikało to z kilku czynników, które nałożyły się na siebie w tym samym czasie.
Z punktu widzenia branży zegarkowej jednym z najważniejszych było pojawienie się nowoczesnych zegarków kwarcowych i elektronicznych. Premiera japońskiego Seiko Astron w 1969 roku zapoczątkowała rewolucję technologiczną, która w kolejnych latach wywróciła świat zegarmistrzostwa do góry nogami.
Nowa technologia stanowiła coraz większe zagrożenie dla tradycyjnego zegarmistrzostwa, które musiało na nowo zdefiniować swoją pozycję na rynku. Producenci zegarków mechanicznych musieli przekonać klientów, że ich czasomierze nadal są modne, wyjątkowe i warte zainteresowania. Jednym ze sposobów na podkreślenie tej wyjątkowości było postawienie na nieoczywiste, nowoczesne wzornictwo, które wyraźnie odróżniało je od dotychczasowych konstrukcji.
Drugi powód wiązał się ze zmianami kulturowymi i stylem życia zamożnych odbiorców zegarków. W pewnym stopniu pojawiła się również potrzeba ponownego zdefiniowania samego luksusu.
Do tej pory klasyczny luksusowy zegarek kojarzył się przede wszystkim z eleganckim modelem garniturowym, noszonym podczas oficjalnych okazji. Tymczasem coraz więcej osób poszukiwało zegarka, który można byłoby nosić na co dzień. Bardziej sportowego, a jednocześnie na tyle eleganckiego, aby pasował również do garnituru.
Zmieniający się styl życia, większe zainteresowanie aktywnością fizyczną, w tym sportami wodnymi, sprawiały, że zamożni klienci zaczęli oczekiwać czegoś więcej niż tradycyjnego zegarka garniturowego. Potrzebowali modelu, który sprawdziłby się zarówno podczas oficjalnych spotkań, jak i w czasie mniej formalnych aktywności.
To właśnie w takich okolicznościach pojawiła się nowa generacja luksusowych zegarków sportowych, w których geometryczne koperty, charakterystyczne lunety i zintegrowane bransolety stały się jednymi z najważniejszych elementów wzornictwa.
Analiza porównawcza kluczowych historycznych modeli ośmiokątnych
Poniższe zestawienie przedstawia wybrane historyczne zegarki z ośmiokątną kopertą lub lunetą, ich cechy konstrukcyjne oraz znaczenie w historii zegarmistrzostwa.
| Model zegarka | Rok debiutu | Materiał koperty | Mechanizm | Geometria i konstrukcja | Znaczenie historyczne |
|---|---|---|---|---|---|
| Rolex Oyster Octagonal | 1926* | M.in. złoto i srebro | Mechaniczny, ręczny naciąg | Ośmiokątny obrys wybranych wersji Oyster; gwintowany dekiel, pierścień mocujący szkło i zakręcana koronka. | Jedna z przełomowych konstrukcji wodoszczelnych zegarków naręcznych. Rozwiązania Oyster zostały rozsławione dzięki próbie Mercedes Gleitze w 1927 roku. |
| Cartier Ceinture | 1927* | Metale szlachetne, w tym złoto | Mechaniczny, ręczny naciąg | Geometryczna koperta o ściętych narożnikach i dyskretnie osadzona koronka. | Przykład wzornictwa art déco, w którym geometryczna forma stała się istotnym elementem elegancji zegarka. |
| Cartier London Octagonal | Lata 60. XX w.* | M.in. żółte złoto | Mechaniczny, ręczny naciąg | Ośmiokątna koperta, okrągłe pole tarczy i charakterystyczne rzymskie cyfry. | Przykład geometrycznych eksperymentów projektowych Cartier London, łączących nietypową kopertę z tradycyjną estetyką marki. |
| Audemars Piguet Royal Oak | 1972 | Stal nierdzewna | Automatyczny, ultracienki | Ośmiokątna luneta z ośmioma widocznymi śrubami, zintegrowana bransoleta i koperta o złożonej geometrii. | Przełomowy projekt Géralda Genty, który spopularyzował koncepcję luksusowego stalowego zegarka sportowego. |
| Girard-Perregaux Laureato | 1975 | Stal i wersje dwukolorowe | Kwarcowy | Ośmiokątna luneta na okrągłej podstawie, koperta o miękkich liniach i zintegrowana bransoleta. | Połączenie nowoczesnego wzornictwa sportowego z technologią kwarcową rozwijaną przez manufakturę. |
| Cartier Santos Octagon | Lata 80. XX w.* | Stal oraz wersje stalowo-złote | Kwarcowy lub automatyczny, zależnie od wersji | Ośmiokątna luneta z widocznymi śrubami, charakterystyczna bransoleta i geometryczna koperta. | Rozwinięcie stylistyki rodziny Santos w kierunku popularnej w latach 80. sportowej elegancji. |
* Rok 1926 odnosi się do wprowadzenia konstrukcji Oyster, a nie do potwierdzonego debiutu konkretnej ośmiokątnej referencji. Materiały i mechanizmy mogą różnić się zależnie od referencji i okresu produkcji.
Wizja Géralda Genty i „strukturalna szczerość” – Audemars Piguet Royal Oak
Poszukując innowacyjnej formy i konstrukcji, Audemars Piguet zwrócił się w 1972 roku do projektanta Géralda Genty z prośbą o stworzenie zegarka sportowego, który wpisywałby się w aktualne potrzeby i trendy. Miał być na tyle innowacyjny, aby przyciągać uwagę swoim wyglądem, a jednocześnie łączyć atrakcyjność wizualną z wytrzymałością i funkcjonalnością.
W ten sposób, według znanej historii, w ciągu jednej nocy powstał projekt Royal Oak. Genta miał czerpać inspirację z hełmu nurka głębinowego, w którym szklany wizjer zabezpieczony był śrubami, pozwalającymi zachować szczelność konstrukcji pod dużym ciśnieniem wody.
Powstał model z dużą jak na swoje czasy, 39-milimetrową stalową kopertą, zintegrowaną bransoletą i charakterystyczną ośmiokątną lunetą.
Oprócz nietypowego kształtu lunety zegarek wyróżniał się również widocznymi na jej powierzchni elementami mocującymi. Było to wówczas niemałe przełamanie pewnego kanonu. Do tej pory w tradycyjnym zegarmistrzostwie i jubilerstwie starano się raczej ukrywać wszelkie połączenia i elementy konstrukcyjne.
Gérald Genta poszedł w zupełnie innym kierunku. W duchu tak zwanej „strukturalnej szczerości” postanowił wyeksponować elementy mocujące, czyniąc z nich jeden z najbardziej charakterystycznych motywów dekoracyjnych zegarka.
Co ciekawe, w pierwszych egzemplarzach Royal Oak widoczne na lunecie śruby wykonywano ze stali. Szybko okazało się jednak, że kontakt ze słoną wodą może prowadzić do ich korozji i utrudniać demontaż koperty. Dlatego Audemars Piguet zdecydował się zastąpić je elementami wykonanymi z białego złota, znacznie odporniejszego na korozję.

Archiwalna reklama modelu Royal Oak
Architektura warstwowa – Girard-Perregaux Laureato
W 1975 roku manufaktura Girard-Perregaux zaprezentowała model Laureato, w którym ośmiokątną lunetę osadzono na okrągłym pierścieniu, spoczywającym na poduszkowatej kopercie.
Taka trójwymiarowa gra figur geometrycznych, przywodząca na myśl architekturę, pokazywała, że stalowy zegarek może być traktowany niemal jak rzeźba. Według jednej z interpretacji wzornictwo Laureato nawiązywało do renesansowej architektury, w tym kopuły katedry Santa Maria del Fiore we Florencji.
Jednak Laureato wyróżniał się nie tylko wyglądem. W przeciwieństwie do mechanicznego Royal Oak model Girard-Perregaux otrzymał mechanizm kwarcowy. Był to wybór nieprzypadkowy, ponieważ manufaktura należała do pionierów rozwoju tej technologii w szwajcarskim zegarmistrzostwie. Pierwszy Laureato, zaprezentowany w 1975 roku jako Quartz Chronometer, łączył nowoczesną stylistykę z precyzją, którą wówczas oferowały zaawansowane mechanizmy kwarcowe.
Było to więc zupełnie inne podejście do luksusowego zegarka sportowego. Podczas gdy Audemars Piguet postawił na tradycyjne zegarmistrzostwo mechaniczne, Girard-Perregaux połączył nowoczesną stylistykę z technologią kwarcową, która w tamtym czasie coraz mocniej zaznaczała swoją obecność na rynku.

Model Laureato na nadgarstku projektanta (https://en.worldtempus.com/)
Współczesne zegarki z motywem ośmiokąta
Motyw ośmiokąta na trwałe wpisał się do świata zegarkowego wzornictwa. W zależności od projektu może kształtować całą kopertę lub stanowić charakterystyczny element lunety. Co ciekawe, współcześnie możemy obserwować zarówno kontynuację kultowych projektów sprzed kilkudziesięciu lat, jak i zupełnie nowe, często bardzo atrakcyjne interpretacje tego charakterystycznego kształtu.
Zacznijmy od klasyków.
Audemars Piguet Royal Oak i Royal Oak Offshore
To bezpośrednia kontynuacja legendarnego projektu Géralda Genty z 1972 roku, który stał się fundamentem współczesnej tożsamości marki Audemars Piguet. Charakterystyczna ośmiokątna luneta z ośmioma widocznymi elementami mocującymi nadal pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów tych zegarków.

Royal Oak Offshore
Girard-Perregaux Laureato
Po gruntownym odświeżeniu i powrocie do regularnej kolekcji w latach 2016–2017 linia Laureato stała się jednym z filarów współczesnej oferty marki. Model zachował swoją charakterystyczną konstrukcję, w której ośmiokątna luneta została osadzona na okrągłej podstawie, tworząc ciekawą kompozycję geometrycznych form.
Dzisiaj jednak ten język wzornictwa nie jest już zarezerwowany wyłącznie dla najdroższych zegarków. W różnych segmentach cenowych pojawiają się modele wykorzystujące wielokątne formy, zintegrowane bransolety czy mocno zarysowane krawędzie kopert.

Współczesny model Girard-Perregaux Laureato
Bvlgari Octo Finissimo
Jednym z najbardziej charakterystycznych współczesnych zegarków z wyższej półki cenowej, wykorzystujących motyw ośmiokąta, jest Bvlgari Octo Finissimo.
Projekt czerpie z dorobku marki Gérald Genta, którą przejęła grupa Bulgari. Koperta Octo Finissimo to prawdziwy popis geometrycznego wzornictwa. Składa się z wielu precyzyjnie uformowanych płaszczyzn i krawędzi, łącząc motyw kwadratu z ośmiokątem.
To również zegarek, który zasłynął nie tylko z nietypowej koperty, ale także z rekordowej smukłości. Kolejne odsłony Octo Finissimo ustanawiały światowe rekordy w różnych kategoriach, między innymi wśród zegarków automatycznych, chronografów i modeli wyposażonych w tourbillon.

Współczesny model Bvlgari Octo Finissimo
Casio G-Shock – seria 2100, czyli „CasiOak”
Nie trzeba jednak wydawać kilkudziesięciu tysięcy złotych, aby mieć na nadgarstku zegarek wykorzystujący motyw ośmiokąta.
Dobrym przykładem jest seria Casio G-Shock 2100, nazywana przez miłośników zegarków „CasiOak”. Przydomek ten nie jest przypadkowy — charakterystyczna ośmiokątna luneta przywodzi na myśl słynnego Royal Oak.
Casio interpretuje jednak ten kształt na swój sposób, łącząc go ze sportową stylistyką, odpornością na wstrząsy i funkcjonalnością typową dla rodziny G-Shock.

Współczesny model Casio G-Shock – seria 2100
D1 Milano Polycarbon
Kolejnym przykładem są zegarki włoskiej marki D1 Milano z kolekcji Polycarbon. Ich charakterystyczne, geometryczne koperty i zintegrowane bransolety wyraźnie nawiązują do stylistyki luksusowych zegarków sportowych.
W tym przypadku producent postawił jednak na lekkie materiały, nowoczesny wygląd i zdecydowanie bardziej przystępną cenę. To ciekawy przykład tego, jak wzornictwo kojarzone z luksusowym zegarmistrzostwem można przenieść do zupełnie innego segmentu rynku.

Współczesny model D1 Milano Polycarbon
Rotary Regent
Ciekawą interpretację ośmiokątnego wzornictwa znajdziemy również w kolekcji Regent brytyjskiej marki Rotary. Jej znakiem rozpoznawczym są wielopłaszczyznowe koperty o wyraźnie zaznaczonych krawędziach, połączone ze zintegrowanymi stalowymi bransoletami. Zestawienie powierzchni polerowanych i szczotkowanych dodatkowo podkreśla geometryczną formę zegarków, nawiązującą do stylistyki luksusowych modeli sportowych z lat 70.
Kolekcja obejmuje zarówno klasyczne modele z mechanizmami automatycznymi, jak i bardziej efektowne wersje Skeleton, pozwalające zajrzeć do wnętrza mechanizmu. W ofercie znalazły się również chronografy. Zegarki Regent wyposażono w szkła szafirowe, a ich stylistyka łączy sportowy charakter z elegancją. To kolejny przykład tego, jak wzornictwo kojarzone z luksusowym zegarmistrzostwem trafia do znacznie bardziej przystępnego segmentu cenowego.

Współczesny model Rotary Regent Skeleton Automatic
Sekonda Octaire
Na koniec warto wspomnieć o kolekcji Sekonda Octaire, która pokazuje, że geometryczne wzornictwo może być dostępne również w segmencie budżetowym.
W zegarkach Sekonda tych wykorzystano charakterystyczną, wielokątną formę koperty z wyraźnie zaznaczonymi krawędziami. Dzięki temu modele Octaire nawiązują do stylistyki sportowej elegancji, która od lat pozostaje popularna wśród producentów zegarków.
Co ciekawe, kolekcja obejmuje zarówno modele męskie, jak i damskie, a także różne warianty kolorystyczne i stylistyczne. Pokazuje to, że motyw ośmiokąta można interpretować na wiele sposobów, nie ograniczając go wyłącznie do drogich zegarków mechanicznych.
Od luksusowego Royal Oak, przez architektoniczne Bvlgari Octo Finissimo, aż po znacznie bardziej przystępne cenowo modele Casio czy Sekonda — ośmiokąt nadal pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych motywów współczesnego wzornictwa zegarkowego.

Współczesny model Sekonda Octaire
Dlaczego ośmiokąt nadal przyciąga uwagę?
Po boomie w latach 70. XX wieku ośmiokątne koperty nie zniknęły z rynku. Wręcz przeciwnie — pozostały z nami na dłużej i na trwałe wpisały się do kanonu współczesnego wzornictwa zegarkowego. Takie ikony jak Royal Oak stały się inspiracją dla innych producentów, którzy zaczęli eksperymentować z tym nietypowym kształtem koperty.
Geometria cały czas jest w modzie. Dlaczego? Ponieważ sam ośmiokąt daje projektantom wiele możliwości twórczych, a jednocześnie pozwala zachować funkcjonalny charakter zegarka.
W pewnym sensie ośmiokąt stanowi interesujący kompromis między okręgiem a bardziej zdecydowanymi formami, takimi jak kwadrat czy prostokąt. Z jednej strony pozwala zachować względnie harmonijne proporcje, z drugiej nadaje kopercie lub lunecie charakterystyczny, łatwo rozpoznawalny kształt.
Duże znaczenie ma również sposób wykończenia. Poszczególne płaszczyzny i krawędzie mogą inaczej odbijać światło, szczególnie gdy producent zestawia powierzchnie polerowane ze szczotkowanymi. Dzięki temu nawet stosunkowo prosta koperta może wyglądać bardzo efektownie.
Nie bez znaczenia pozostaje również historia. Royal Oak i jego następcy sprawili, że geometryczne koperty oraz lunety zaczęły być silnie kojarzone ze sportową elegancją i luksusowym zegarmistrzostwem.
Historia zatoczyła więc pewne koło. Ośmiokąt, który niemal sto lat temu pojawiał się w zegarkach zarówno ze względów praktycznych, jak i estetycznych, dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów zegarkowego wzornictwa. I choć to Royal Oak uczynił go sławnym, współczesne kolekcje pokazują, że nie jest on zarezerwowany wyłącznie dla najdroższych modeli. Od luksusowych manufaktur po marki oferujące zegarki w przystępnych cenach — ośmiokąt wciąż znajduje nowe zastosowania. I nic nie wskazuje na to, żeby projektanci mieli z niego szybko zrezygnować.




1 Comment
Świetny tekst! Sama uwielbiam geometrię w zegarkach.